Przepisy określające, kiedy zaginionego można uznać za zmarłego, są szczególnie istotne z punktu widzenia prawa spadkowego. Zgodnie z kodeksem cywilnym procedura taka jest możliwa dopiero po upłynięciu dziesięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym stwierdzono zaginięcie. Wyjątek stanowią osoby starsze oraz bardzo młode. Osoba, która w chwili zaginięcia miała więcej niż 70 lat zostaje uznana za zmarłą po 5 latach. Z kolei w przypadku dzieci, nie mogą one zostać uznane za zmarłe przed końcem roku kalendarzowego, w którym ukończyłyby 23 lata.
Trochę inaczej wygląda ta procedura w przypadku szczególnych wydarzeń, takich jak katastrofa lotnicza czy morska – tutaj od zaginięcia minąć może zaledwie pół roku. W przypadku zaginięcia podczas klęśk żywiołowych, z uznaniem za zmarłego należy odczekać rok.
